به گزارش گلدپرایس، بر اساس داده‌های جدید، جهش حدود ۱۳۰ واحدی بازدهی اوراق ۱۰ ساله و ۱۰۰ واحدی اوراق ۳۰ ساله خزانه‌داری آمریکا از اواخر فوریه تاکنون، همزمان با افزایش قیمت نفت و انتظارات تورمی، جرقه افزایش نرخ بهره فدرال رزرو را زده است. این وضعیت، نرخ وام مسکن ۳۰ ساله را به سقف ۷.۴ درصدی (بالاترین سطح در سه سال اخیر) رسانده که موجب شده بسیاری از مالکان، به جای بازپرداخت یا بازتأمین مالی وام‌های قبلی، به حفظ قراردادهای فعلی خود با نرخ بهره پایین‌تر تمایل نشان دهند.
این رفتار، باعث افزایش حساسیتِ «اوراق بهادار با پشتوانه وام مسکن» (MBS) به تغییرات نرخ بهره شده است. وقتی نرخ بهره افزایش می‌یابد و پیش‌بینی عمر این وام‌ها تغییر می‌کند، سرمایه‌گذاران MBS برای محافظت از سبد دارایی خود، ناچار به فروشِ قراردادهای آتی خزانه‌داری یا خرید سوآپ نرخ بهره می‌شوند. این فرآیند که در ادبیات مالی «هجینگ تقعر» نامیده می‌شود، عملاً به فشار فروش بیشتر در بازار اوراق خزانه دامن می‌زند.
شواهد نگران‌کننده در بازار مشتقه
داده‌های بازار نشان می‌دهد که حجم معاملات در قراردادهای آتی سوآپ SOFR (نرخ تامین مالی یک‌شبه امن) در هفته اول اکتبر به شدت افزایش یافته است. به گفته مایک ریدل، مدیرعامل شرکت Eris Innovations، این حجم معاملات گویای آن است که سرمایه‌گذاران به‌طور گسترده در حال تنظیم موقعیت‌های خود برای تطبیق با تغییرات منحنی بازدهی هستند.
همچنین، گزارش‌ها نشان می‌دهد که عملکرد اوراق MBS در ماه سپتامبر نسبت به اوراق خزانه‌داری با سررسید مشابه، افت ۹۶ واحدی داشته که ضعیف‌ترین عملکرد ماهانه این دارایی‌ها از زمان آشفتگی‌های بانکی در مارس ۲۰۲۳ محسوب می‌شود. این شکاف قیمتی حدود ۱۳ واحد افزایش یافته که سیگنالی واضح از فروشِ سنگین‌تر وام‌های مسکن نسبت به اوراق دولتی است.
چرا این بار با بحران ۲۰۰۸ متفاوت است؟
با این حال، تحلیلگران تأکید دارند که تأثیر این اقدامات، برخلاف دوران پیش از بحران مالی ۲۰۰۸، محدودتر است. «آمروت ناشیکار»، استراتژیست ارشد بارکلیز معتقد است بخش بزرگی از وام‌های مسکنِ کنونی به دلیل نرخ‌های بالا، دیگر جذابیت بازپرداخت ندارند و در نتیجه، ریسک پیش‌پرداخت آن‌ها کاهش یافته است.
از سوی دیگر، ساختار بازار مسکن آمریکا نیز نسبت به دو دهه پیش تغییر کرده است. مؤسسات تحت حمایت دولت مانند «فنی‌می» و «فردی‌مک» که در گذشته از بزرگ‌ترین بازیگرانِ این نوع هجینگ بودند، اکنون پرتفوی‌های کوچکتری دارند.
در نهایت، کارشناسان بازار بر این باورند که اگرچه این استراتژی‌های پوشش ریسک بر نوسانات بازار می‌افزایند، اما پیشران اصلی این روند همچنان «انتظارات از سیاست‌های پولی فدرال رزرو» است. تا زمانی که نرخ بهره روند صعودی خود را حفظ کند، بازار اوراق قرضه به دلیل این زنجیره فشارها، همچنان روزهای پرنوسانی را پیشِ رو خواهد داشت.
