به گزارش گلدپرایس، در حالی که بازارهای مالی پیش از انتشار گزارش اشتغال ماه سپتامبر نسبت به افزایش نرخ‌ها در نشست ۲۷ تا ۲۸ اکتبر خوش‌بین بودند، افت قابل‌توجه رشد اشتغال و تعدیل دستمزدها، نگاه‌ها را به سمت نشست ماه دسامبر معطوف کرده است. بر اساس گزارش وزارت کار آمریکا، کارفرمایان در ماه گذشته تنها ۲۹ هزار فرصت شغلی جدید ایجاد کردند که فاصله معناداری با پیش‌بینی ۹۰ هزار نفری اقتصاددانان داشت. اگرچه نرخ بیکاری با اندکی افزایش به ۴.۲ درصد رسیده، اما تحلیلگران معتقدند این جهش عمدتاً ناشی از ورود متقاضیان جدید به بازار کار است و نشان‌دهنده موج گسترده تعدیل نیرو نیست.
با این حال، مقامات فدرال رزرو همچنان «تورم» را اولویت اصلی و چالش‌برانگیزترین متغیر می‌دانند. آستین گولسبی، رئیس فدرال رزرو شیکاگو، ضمن تأکید بر پایداری بازار کار، تصریح کرد که بانک مرکزی نباید اجازه دهد کنترل تورم از دست خارج شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد «هر گزینه‌ای روی میز است».
تحلیلگران جی‌پی‌مورگان در یادداشتی تأکید کرده‌اند که گزارش اخیر باید خیال سیاست‌گذاران فدرال رزرو را از بابت عدم داغ‌شدن بیش از حد اقتصاد راحت کرده باشد. به باور آن‌ها، برای اینکه نشست اکتبر به یک نقطه عطف برای افزایش نرخ بهره تبدیل شود، گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) باید بسیار فراتر از انتظارات باشد. در حال حاضر، پیش‌بینی‌ها به سمت تداوم نرخ‌های فعلی در اکتبر و وقوع افزایش بعدی در نشست ماه دسامبر سوق پیدا کرده است؛ مشروط بر اینکه آمارهای تورمی سپتامبر و اکتبر همچنان بر پایداری تورم هسته‌ای (Core Inflation) تأکید داشته باشند.
در این میان، سایه انتخابات ماه نوامبر و نارضایتی رأی‌دهندگان از هزینه‌های بالای زندگی و نرخ‌های بهره سنگین نیز بر فضای تصمیم‌گیری حاکم است. نرخ تورم بر اساس شاخص هدف‌گذاری‌شده فدرال رزرو در ماه اوت به ۳.۴ درصد رسید که همچنان با هدف ۲ درصدی فاصله دارد.
کارشناسان معتقدند که داده‌های پیش‌رو، از جمله گزارش‌های شاخص قیمت مصرف‌کننده و قیمت تولیدکننده (PPI)، قیمت سوخت و تحولات ژئوپلیتیک، تأثیرگذاری بسیار بیشتری نسبت به گزارش اشتغال اخیر در تصمیم نهایی فدرال رزرو در نشست پایان اکتبر خواهند داشت.
افزایش یا کاهش نرخ بهره چه تاثیری بر قیمت اونس طلا دارد؟
رویکرد «صبر و تماشا»ی فدرال رزرو و احتمال توقف افزایش نرخ بهره در ماه اکتبر، به‌طور سنتی یک سیگنال مثبت و حمایت‌کننده برای قیمت جهانی طلا محسوب می‌شود. طلا به عنوان یک دارایی فاقد بهره، همبستگی معکوسی با نرخ بهره و قدرت دلار آمریکا دارد. وقتی فدرال رزرو از سرعت سیاست‌های انقباضی خود می‌کاهد، فشار بر طلا کاهش می‌یابد؛ چرا که «هزینه فرصت» نگهداری طلا در مقایسه با اوراق قرضه دلاری (که نرخ سود پایین‌تری دارند) کاهش پیدا می‌کند. این وقفه، مانع از تقویت ناگهانی شاخص دلار شده و فضای تنفسی مناسبی را برای حفظ یا افزایش قیمت طلا در بازارهای جهانی فراهم می‌آورد.
با این حال، نگاه بازار به نشست ماه دسامبر همچنان محتاطانه باقی خواهد ماند؛ چرا که اگر فدرال رزرو بر لزوم افزایش نرخ‌ها در پایان سال تأکید کند، ممکن است نوسانات نزولی کوتاه‌مدتی در قیمت طلا ایجاد شود. اما چنانچه گزارش‌های اقتصادی (مانند تورم و بازار کار) در ماه‌های پیش‌رو همچنان سرد باقی بمانند و فدرال رزرو را مجبور به عقب‌نشینی از رویکرد سخت‌گیرانه کنند، طلا به عنوان پناهگاه امن سرمایه و در سایه تضعیف احتمالی دلار، پتانسیل بالایی برای تداوم روند صعودی و جذب تقاضای سرمایه‌گذاران خواهد داشت.
