به گزارش گلدپرایس، در جریان نشست سالانه «انجمن بازار شمش لندن» در سورنتوی ایتالیا، سیاستگذاران ارشد پولی جهان بر این نکته توافق داشتند که نگرانیها از افزایش بدهیهای دولتها و بیثباتیهای ژئوپلیتیک، تقاضا برای طلا را زنده نگه داشته است. سرجیو نیکولتی آلتیماری، معاون بانک مرکزی ایتالیا، در این باره گفت: «طلا پناهگاه امن نهایی است؛ این نقش در محیط کنونی که با ریسکهای ژئوپلیتیک بالا و نگرانی از قطعهقطعه شدنِ اقتصاد جهانی همراه است، اهمیت دوچندانی پیدا کرده است.»
در همین حال، یواخیم ناگل، رئیس بانک مرکزی آلمان (بوندسبانک)، دیدگاه متوازنی را ارائه داد. او اذعان کرد که افزایش بازدهیها باعث شده اوراق قرضه برای مدیران داراییهای ذخیرهای جذابتر شود، اما بلافاصله تأکید کرد که نیاز به تنوعبخشی به سبد داراییها از طریق طلا، به دلیل «مخاطرات اعتباری ناشی از بدهیهای بالای دولتی»، همچنان یک ضرورت غیرقابلانکار باقی مانده است.
تغییر ساختاری در بازار؛ از جواهر تا شمش
تحلیلگران معتقدند که بازار طلا از سال ۲۰۲۲ دچار یک تغییر ساختاری شده است. خریدهای سنگین و مستمر بانکهای مرکزی، بهویژه در اقتصادهای نوظهور، باعث شده تا رابطه سنتی و معکوس بین «بازدهی واقعی اوراق قرضه» و «قیمت طلا» تضعیف شود. به عبارت دیگر، طلا دیگر صرفاً تحت تأثیر نرخ بهره آمریکا نیست، بلکه به عنوان سنگری در برابر سیاستهای مالی انبساطی دولتها و بدهیهای کلان آنها ایفای نقش میکند.
این تغییر رفتار تنها به بانکهای مرکزی محدود نمیشود؛ در چین، به عنوان بزرگترین مصرفکننده طلای جهان، شاهد یک چرخشِ پارادایم هستیم. بر اساس گزارشهای ارائه شده، در سال ۲۰۲۵ برای نخستین بار، تقاضای سرمایهگذاری برای شمش و سکه از تقاضای مصرفی برای جواهرات پیشی گرفت. این واقعیت نشان میدهد که سرمایهگذاران خرد و نهادی، بیش از آنکه به طلا به چشم یک کالای زینتی بنگرند، آن را به عنوان یک دارایی دفاعی در برابر آیندهای نامعلوم در سبد دارایی خود جای دادهاند.
اگرچه قیمت طلا در سال جاری تحت فشار بازدهی بالای اوراق قرضه حدود ۴ درصد کاهش داشته، اما حمایت همهجانبه بانکهای مرکزی و تقاضای «پناهگاهجویانه» مانع از سقوط آن شده است. در حالی که ریسکهای اقتصادی جهان هر روز پیچیدهتر میشود، طلا همچنان به عنوان یک دارایی استراتژیک، نقش تعدیلکننده و حفاظتی خود را در سبد داراییهای جهانی ایفا میکند.



