به گزارش گلدپرایس، شاخص کل بورس در پایان معاملات امروز با افت حدود ۱۶ هزار واحدی، در سطح ۸ میلیون و ۴۹۷ هزار واحد به کار خود پایان داد. در جریان معاملات، نمادهای فملی و شپنا بیشترین اثر مثبت را بر عملکرد این نماگر داشتند و در مقابل، نمادهای فارس، فولاد، شستا، وغدیر و تاپیکو بیشترین تاثیر منفی را بر شاخص کل ثبت کردند.

در سوی دیگر بازار، تقاضا در نمادهای کوچک و متوسط همچنان قابل‌توجه بود؛ به‌طوری‌که شاخص هم‌وزن با رشد ۰.۵۴ درصدی و شاخص کل فرابورس با افزایش ۰.۴ درصدی همراه شدند.

پیشی گرفتن بازدهی شاخص هم‌وزن از شاخص کل نشان می‌دهد که تحرکات مثبت بازار صرفاً به چند نماد بزرگ و شاخص‌ساز محدود نبوده و بخش گسترده‌تری از شرکت‌های بورسی در مسیر صعودی حرکت کرده‌اند. ترکیب نمادهای مثبت و منفی بازار نیز این موضوع را تایید می‌کند.

بر اساس آمار معاملات، در پایان دادوستدهای امروز ۵۸۵ نماد با ارزشی بالغ بر ۱۰ هزار میلیارد تومان در محدوده مثبت قرار گرفتند؛ در حالی که ۳۷۲ نماد به ارزش حدود ۲ هزار میلیارد تومان در محدوده منفی به کار خود پایان دادند.

همچنین حجم معاملات خرد سهام به حدود ۵۹ میلیارد برگه سهم رسید و ارزش معاملات خرد نیز رقمی نزدیک به ۴۹ هزار میلیارد تومان را ثبت کرد.

با وجود برتری تعداد نمادهای مثبت، جریان نقدینگی حقیقی‌ها همچنان منفی بود و در پایان معاملات بیش از یک‌هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان پول حقیقی از بازار سهام خارج شد. در بازار صندوق‌ها نیز صندوق‌های درآمد ثابت با خروج حدود یک‌هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان نقدینگی مواجه شدند. در مقابل، صندوق‌های طلا و نقره به‌ترتیب میزبان ورود ۱۶ و ۱۵ میلیارد تومان پول جدید بودند.

از منظر صنایع نیز گروه لاستیک و پلاستیک بیشترین میزان ورود پول حقیقی را به خود اختصاص داد. در نقطه مقابل، گروه‌های محصولات شیمیایی و بانکی بیشترین خروج نقدینگی را تجربه کردند.

استراحت بورس پس از یک دوره بازدهی قابل‌توجه

برای ارزیابی چشم‌انداز آتی بورس، صرف عبور مقطعی شاخص از یک سطح مشخص نمی‌تواند معیار کافی باشد؛ بلکه نحوه تثبیت نماگرهای بازار در محدوده‌های جدید و تداوم جریان تقاضا نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

در شرایط فعلی، بازار سهام پس از یک دوره رشد قابل‌توجه، بیش از هر چیز به فرصتی برای استراحت و تجدید قوا نیاز دارد. جابه‌جایی میان خریداران و فروشندگان و دست‌به‌دست شدن سهام نیز بخشی طبیعی از رفتار بازار در چنین مقاطعی محسوب می‌شود.

بازار سرمایه طی ماه‌های اخیر در مقایسه با بازارهای موازی عملکرد قابل‌توجهی داشته و در زمره پربازده‌ترین بازارها قرار گرفته است. از این منظر، انتظار تداوم رشد پرشتاب و بدون وقفه شاخص‌ها پس از چنین بازدهی قابل‌توجهی چندان واقع‌بینانه نیست.

در این میان، دست‌به‌دست شدن سهام و اصلاح زمانی یا قیمتی بازار، در صورتی که با وقوع تحولات سیاسی یا ریسک‌های بیرونی اثرگذار همراه نشود، می‌تواند به متعادل‌تر شدن معاملات و فراهم شدن زمینه برای ادامه حرکت صعودی کمک کند. به‌ویژه آنکه حفظ شاخص کل در سطوح بالاتر از ۸ میلیون واحد می‌تواند نشانه‌ای از پایداری نسبی روند صعودی بازار باشد.