به گزارش گلدپرایس، به گزارش پایگاه خبری InvestingLive و خبرگزاری مالی Newsquawk در ۱۹ اکتبر، گلدمن ساکس میزان خرید طلای بانک‌های مرکزی در اوت را ۷۹ تن برآورد کرده است. این رقم در مقایسه با میانگین ماهانه ۱۷ تن پیش از سال ۲۰۲۲، افزایش قابل‌توجهی را نشان می‌دهد. با این حال، این ارقام برآوردهای تحلیلی هستند و با آمار رسمی منتشرشده از سوی بانک‌های مرکزی تفاوت دارند.
چین؛ بزرگ‌ترین خریدار شناسایی‌شده طلا
بر اساس برآورد گلدمن ساکس، چین در اوت ۲۰۲۶ با خرید تخمینی ۲۵ تن طلا، بزرگ‌ترین خریدار شناسایی‌شده در میان بانک‌های مرکزی بوده است.
با این حال، آمار رسمی چین رقم پایین‌تری را نشان می‌دهد. بانک مرکزی این کشور اعلام کرده است که در اوت حدود ۲۰.۲ تن طلا به ذخایر خود افزوده و مجموع ذخایر رسمی طلای چین در پایان این ماه به حدود ۲ هزار و ۳۸۷ تن رسیده است. این خرید، بیست‌ودومین ماه متوالی افزایش ذخایر طلای چین بود.
بر اساس داده‌های شورای جهانی طلا، چین در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶ حدود ۸۰ تن طلا به ذخایر خود اضافه کرده بود. اختلاف میان رقم رسمی ۲۰.۲ تن و برآورد ۲۵ تنی گلدمن ساکس نشان می‌دهد که روش‌های تخمین جریان معاملات ممکن است به نتایجی متفاوت از گزارش‌های رسمی منجر شوند.
چرا بانک‌های مرکزی به خرید طلا ادامه می‌دهند؟
تنوع‌بخشی به ذخایر ارزی، کاهش وابستگی به ارزهای خارجی و مدیریت ریسک‌های ژئوپلیتیکی از مهم‌ترین دلایل افزایش توجه بانک‌های مرکزی به طلا محسوب می‌شوند.
گلدمن ساکس معتقد است خرید طلا از سوی بانک‌های مرکزی، برخلاف بخشی از تقاضای سرمایه‌گذاران خصوصی، ماهیتی بلندمدت‌تر دارد و می‌تواند در دوره‌های افت تقاضای سرمایه‌گذاری، از بازار حمایت کند.
تجربه مسدودشدن دارایی‌های بانک مرکزی روسیه پس از آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲ نیز به بحث درباره امنیت ذخایر خارجی و ضرورت تنوع‌بخشی به دارایی‌های بانک‌های مرکزی دامن زد. طلا که مستقیماً بدهی یک دولت یا مؤسسه مالی دیگر نیست، برای برخی کشورها ابزاری جهت کاهش بخشی از این ریسک‌ها به شمار می‌رود.
گلدمن ساکس در گزارش منتشرشده در ۲۸ اوت اعلام کرده بود که انتظار دارد بانک‌های مرکزی در سال ۲۰۲۶ به‌طور متوسط ماهانه ۵۰ تن طلا خریداری کنند؛ در حالی که میانگین ماهانه خرید پیش از سال ۲۰۲۲ حدود ۱۷ تن بود.
آمار رسمی چه می‌گوید؟
برآورد ۷۹ تنی گلدمن ساکس تنها معیار موجود برای ارزیابی خرید بانک‌های مرکزی نیست. شورای جهانی طلا در گزارش ششم اکتبر خود اعلام کرد که خرید خالص گزارش‌شده بانک‌های مرکزی در اوت ۲۰۲۶ به ۳۹ تن رسیده است.
بر اساس این گزارش، لهستان با خرید ۸ تن، از خریداران عمده طلا در اوت بود. ازبکستان نیز ۸ تن و قزاقستان ۷ تن به ذخایر طلای خود اضافه کردند. بانک مرکزی چین هم خرید حدود ۲۰ تن طلا را گزارش کرد.
تفاوت میان آمار رسمی شورای جهانی طلا و برآورد گلدمن ساکس به روش محاسبه آنها مربوط است. آمار رسمی بر داده‌های منتشرشده از سوی بانک‌های مرکزی و منابعی مانند صندوق بین‌المللی پول تکیه دارد؛ در مقابل، برآورد گلدمن ساکس از داده‌های جریان معاملات و روش‌های تخمینی استفاده می‌کند تا خریدهایی را نیز که ممکن است هنوز به‌صورت رسمی گزارش نشده باشند، برآورد کند. به همین دلیل، ارقام تخمینی ممکن است بعداً اصلاح شوند.
انتقال ذخایر طلا از آمریکا؛ توجه به امنیت و دسترسی
در کنار افزایش خرید طلا، تصمیم برخی بانک‌های مرکزی برای تغییر محل نگهداری ذخایر نیز مورد توجه قرار گرفته است.
بر اساس گزارش فایننشال تایمز در سپتامبر ۲۰۲۶، بانک مرکزی هلند بیش از ۷۸ تن طلا را از نیویورک به لندن منتقل کرده است. هدف اعلام‌شده این اقدام، افزایش نقدشوندگی و سهولت دسترسی به ذخایر طلا بود. طبق این گزارش، تنها بخشی از طلا به‌صورت فیزیکی جابه‌جا شد و باقی آن از طریق فروش در آمریکا و خرید مجدد در لندن منتقل شد.
بانک مرکزی هلند پیش‌تر اعلام کرده بود که در مجموع ۸۶ تن طلا را از نیویورک و اتاوا به لندن منتقل می‌کند. این اقدام در شرایط افزایش نگرانی‌های ژئوپلیتیکی و توجه بیشتر بانک‌های مرکزی به مدیریت ذخایر انجام شد.
فرانسه نیز در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ عملیات بازآرایی ذخایر طلای خود را انجام داد. با این حال، انتقال طلا لزوماً به معنای خروج کامل ذخایر از آمریکا یا بی‌اعتمادی قطعی به نظام مالی این کشور نیست؛ عواملی مانند دسترسی به بازارهای معاملاتی، نقدشوندگی، هزینه‌های نگهداری و آمادگی برای شرایط بحرانی نیز در چنین تصمیم‌هایی نقش دارند.
چشم‌انداز بازار جهانی طلا
تداوم خرید بانک‌های مرکزی می‌تواند یکی از عوامل حمایتی بازار طلا در ماه‌های آینده باشد؛ به‌ویژه اگر نگرانی‌های ژئوپلیتیکی ادامه یابد و کشورها به دنبال کاهش تمرکز ذخایر خود بر ارزهای خارجی باشند.
با این حال، روند قیمت طلا تنها به تقاضای بانک‌های مرکزی وابسته نیست. سیاست پولی فدرال رزرو آمریکا، نرخ بهره واقعی، ارزش دلار و جریان سرمایه به صندوق‌های قابل معامله طلا نیز می‌توانند بر قیمت این فلز اثر بگذارند.
گلدمن ساکس در گزارش اوت خود پیش‌بینی کرده بود که قیمت هر اونس طلا تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۴ هزار و ۹۰۰ دلار برسد. این رقم پیش‌بینی تحلیلگران است و قیمت قطعی یا تضمین‌شده آینده محسوب نمی‌شود.
در مجموع، داده‌های موجود نشان می‌دهد که طلا همچنان جایگاه مهمی در راهبرد ذخایر بانک‌های مرکزی دارد. هرچند آمار رسمی و برآوردهای تحلیلی در میزان خریدها تفاوت دارند، هر دو تصویرگر ادامه توجه بسیاری از بانک‌های مرکزی به این فلز به‌عنوان ابزاری برای تنوع‌بخشی به ذخایر و مدیریت ریسک هستند.
