به گزارش گلدپرایس، تشدید تنشهای منطقهای، گزارشها درباره حمله به زیرساختهای انرژی عربستان سعودی و افزایش نگرانیها از ناامنی مسیرهای کشتیرانی در خلیج فارس، موجب تقویت انتظارات افزایشی در بازار نفت شده است.
بر اساس آخرین دادههای معاملاتی، بهای نفت خام برنت با ۵۵ سنت افزایش، معادل ۰.۵ درصد، به ۱۱۰ دلار و ۱۰ سنت در هر بشکه رسید. این شاخص در معاملات روز گذشته حتی قیمت ۱۱۰ دلار و ۷۰ سنت را نیز لمس کرد؛ سطحی که از ۲۰ مه تاکنون سابقه نداشته است.
در بازار نفت آمریکا نیز نفت خام وستتگزاس اینترمدیت (WTI) برای تحویل ماه نوامبر با افزایش ۰.۲۴ درصدی، در سطح ۱۰۳ دلار و ۹۱ سنت معامله شد. قرارداد دسامبر این شاخص نیز ۳۹ سنت افزایش قیمت داشت و به ۹۸ دلار و ۹۳ سنت در هر بشکه رسید.
ریسکهای ژئوپلیتیکی همچنان محرک اصلی قیمتها
تحلیلگران مؤسسه مالی ING معتقدند که تداوم حمایت از قیمت نفت نشاندهنده ورود یک صرف ریسک قابلتوجه ناشی از تحولات سیاسی و امنیتی به معاملات بازار است. به اعتقاد آنها، بیثباتی شرایط منطقه باعث شده معاملهگران احتمال اختلال در عرضه را بیش از گذشته در قیمتها لحاظ کنند.
با این حال، در صورتی که انتقال نفت و جریان عرضه بدون وقفه ادامه پیدا کند، این صرف ریسک میتواند بهتدریج کاهش یابد. در شرایط فعلی، هنوز نشانه روشنی از کاهش نگرانیهای بازار دیده نمیشود.
شرکت کپلر، فعال در حوزه ردیابی حملونقل دریایی، نیز گزارش داده است که طی دو هفته گذشته دستکم ۱۸ کشتی هدف حمله قرار گرفتهاند. این تحولات بر نگرانیها درباره امنیت تجارت دریایی و انتقال محمولههای انرژی در منطقه افزوده است.
تأسیسات نفتی عربستان در کانون نگرانیها
در ادامه تحولات امنیتی منطقه، جنبش انصارالله یمن روز دوشنبه مدعی شد که چندین حمله علیه اهداف انرژی، نظامی و فرودگاهی در عربستان سعودی انجام داده است.
بر اساس اعلام این گروه، تأسیسات آرامکو در ینبع، میدان نفتی شیبه، فرودگاه بینالمللی ملک خالد در ریاض و فرودگاه ابها از جمله اهداف حملات بودهاند.
با این حال، مقامهای سعودی تا زمان انتشار گزارش، این ادعاها را تأیید نکرده بودند و رویترز نیز اعلام کرد که امکان راستیآزمایی مستقل آنها را نداشته است.
همزمان، گزارشها از کشته شدن ۵۸ نفر و زخمی شدن بیش از ۲۰۰ نفر در حملهای منتسب به حوثیها به یک اردوگاه آموزشی نیروهای امنیتی دولتی در استان شبوه یمن حکایت دارد.
افزایش دامنه تنشها در منطقه، بار دیگر احتمال آسیب دیدن زیرساختهای انرژی و اختلال در عرضه نفت را به یکی از مهمترین دغدغههای فعالان بازار تبدیل کرده است؛ عاملی که از قیمت نفت در سطوح بالاتر از ۱۰۰ دلار حمایت میکند.
کاهش احتمالی ذخایر آمریکا در کانون توجه معاملهگران
در کنار تحولات خاورمیانه، وضعیت ذخایر نفتی ایالات متحده نیز یکی از متغیرهای اثرگذار بر روند معاملات به شمار میرود. نظرسنجی اولیه رویترز از تحلیلگران نشان میدهد که ذخایر نفت خام و فرآوردههای نفتی آمریکا احتمالاً در هفته گذشته کاهش یافته است.
کاهش موجودی انبارها، در صورت تأیید دادههای رسمی، میتواند نشانهای از محدودتر شدن عرضه در بازار آمریکا باشد و بر انتظارات قیمتی معاملهگران تأثیر بگذارد.
از سوی دیگر، تحولات مربوط به سیاستهای تحریمی واشنگتن علیه مسکو نیز همچنان مورد توجه بازار قرار دارد. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز جمعه فرمانی اجرایی در زمینه لغو برخی تحریمها و تعرفههای مرتبط با روسیه صادر کرد که از جمله به محدودیتهای مرتبط با خرید انرژی این کشور مربوط میشد.
با این حال، ترامپ روز شنبه اعلام کرد که هنوز تصمیم نهایی خود را در این زمینه اتخاذ نکرده است. مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، نیز از نیاز مقامهای این کشور به زمان بیشتر برای بررسی شرایط خبر داد.
بر اساس دادههای آژانس بینالمللی انرژی، تولید نفت خام روسیه در سپتامبر با افزایش روزانه ۶۵ هزار بشکهای به ۸ میلیون و ۴۳۰ هزار بشکه رسید. با وجود این رشد، تولید روسیه همچنان حدود ۸۷۰ هزار بشکه در روز پایینتر از سطح مدت مشابه سال قبل قرار داشت.
بازار نفت میان ریسک عرضه و احتمال افزایش تولید گرفتار است
تیم واترر، تحلیلگر ارشد شرکت KCM Trade، معتقد است که اگرچه افزایش احتمالی عرضه گازوئیل روسیه میتواند از منظر نظری بخشی از فشار بازار را کاهش دهد، اما در حال حاضر توجه معاملهگران بیشتر به خطر آسیب دیدن زیرساختهای انرژی در منطقه خلیج فارس معطوف است.
برآیند تحولات اخیر نشان میدهد که بازار جهانی نفت در شرایطی میان دو نیروی متضاد قرار گرفته است: از یک سو، تنشهای ژئوپلیتیکی و احتمال اختلال در عرضه از قیمتها حمایت میکنند و از سوی دیگر، احتمال افزایش عرضه برخی فرآوردههای نفتی و تداوم جریان صادرات میتواند مانع رشد بیشتر قیمتها شود.
در کوتاهمدت، مسیر حرکت قیمت نفت بیش از هر چیز به تحولات امنیتی خاورمیانه، وضعیت تردد کشتیها و میزان تأثیر تنشها بر زیرساختهای تولید و انتقال انرژی وابسته خواهد بود. در صورت گسترش حملات یا بروز اختلال واقعی در عرضه، احتمال افزایش بیشتر قیمتها وجود دارد؛ اما تداوم جریان عادی صادرات میتواند به کاهش تدریجی صرف ریسک و تعدیل نوسانات بازار منجر شود.



